Zaczynał jako kucharz Brytyjskich Sił Lądowych w Ugandzie i był przez brytyjczyków popierany jako mniejsze (w ich przeświadczeniu) zło. Zaczynał więc podobnie jak Husain, czy Osama Bin-Laden. Był także popierany przez kraje komunistyczne. Nie zauważano nawet tego, że w Kampali Idi Amin postawił pomnik Hitlerowi.
Geoffrey Regan "Historyczne błędy skandale i ciekawostki":
"Podczas działań wojennych w Kenii Amin - podówczas już porucznik - rozkazał swym żołnierzom rozstrzelać kilkudziesięciu tubylców, a ich ciała zostawił na pożarcie hienom; zwykł był też w specyficzny sposób zmuszać do zeznań złodziei bydła - jeśli nie chcieli nic mówić, odcinano im genitalia. Sam osobiście wykastrował ośmiu podejrzanych o kradzież bydła tubylców." (str. 104)
Po zdobyciu władzy w wyniku dokonania zamachu stanu, Amin kazał zamordować około 13 tysięcy osób o nazwiskach zaczynających się na "O" (na tą literę zaczynały się najczęściej nazwiska osób z dwóch wrogich mu plemion). Zabity został także główny rywal Amina w siłach zbrojnych Hussein Sulieman. Jego głowę, wraz z głowami wielu innych zabitych, Amin przechowywał w zamrażarce.
Idi Amin ogłosił dekret o wydaleniu z Ugandy Azjatów. Przedtem w rękach Azjatów znajdowało się 85% ugandyjskich przedsiębiorstw. Hotele i sklepy rozdał swoim żołnierzom, którzy zarząd nad łupem przekazali swoim krewnym, a to co pozostało starali się korzystnie sprzedać. Dzięki takiej nacjonalizacji (która przypomina prywatyzację w Polsce) kraj wszedł w stadium zapaści gospodarczej. Rozkwitł czarny rynek. Dochody z podatków Amin przeznaczał na zakup dóbr luksusowych dla siebie i swojej kliki.
Po wyborze Kurta Waldheima na sekretarza generalnego ONZ Amin napisał do niego:
"Niemcy to właściwe miejsce - pisał - tam bowiem Adolf Hitler, jako kanclerz Rzeszy Niemieckiej, wymordował i spalił sześć milionów Żydów. Żydzi nie są narodem pracującym dla dobra postępowych ludów całego świata. Wiedział o tym Hitler i wiedzą o tym dobrze wszyscy Niemcy". (str. 108-109)
Jest odpowiedzialny za śmierć kilkaset tysięcy osób.
"Ludzi zmuszano, by zabijali się wzajemnie ciosami siekier i młotów kowalskich; powiada się też, że dyktator lubił zabijać sam i czynił to wielokrotnie. Ciała pomordowanych wydawał krewnym za opłatą, w ten sposób miał z czego wypłacać honoraria oprawcom." (str. 110)
Pokpiwał sobie z prezydenta Tanzanii Juliusa Nyerere. Oświadczył, że zamierza się z nim ożenić, ponieważ kocha go bardzo pomimo jego siwych włosów, i chce mieć z nim dzieci. Nyerere wkroczył z wojskiem do Ugandy. Amin zaproponował, żeby rozstrzygnąć spór walką na pieści. Rozpuścił nieprawdziwe informacje o natarciu Tanzańczyków na Kampalę. W wyniku tych plotek w stolicy wybuchła panika. Amin obserwował pakujących się w pośpiechu ministrów. Sam zbiegł do Libii.
______________________________________________________________________________________________________________
Możesz skorzystać z przycisków prowadzących do innych stron, zawierających inne dzieła: Efemerydy, Zbrodnia na torze łuczniczym i Gdańsk.
Zakres licencji zawiera strona do której prowadzi przycisk Licencje.
Jeżeli masz ochotę podzielić się uwagami na temat przeczytanego tekstu napisz na adres wmatlan@else.com.pl
_______________________________________________________________________________________________________________
Wszelkie prawa zastrzeżone, a w szczególności odtwarzanie, wystawianie, wykonywanie, reprodukcja, recytacja, adaptacja, przeróbka, aranżacja, przekaz, rozpowszechnianie, publikacja, wprowadzanie do obrotu, publiczne udostępnianie oraz korzystanie z wszystkich innych pól praw autorskich i pokrewnych
Zakazuje się usuwania lub zmiany jakichkolwiek informacji identyfikujących dzieło lub autora oraz informacji o warunkach eksploatacji dzieła