Jesteś na stronie domowej Waldemara Matlana, na której znajdziesz dzieło
pod tytułem:
Zbrodnia na
torze łuczniczym
Poniżej znajduje się epilog książki
Nie było mi dane wyspać się tego dnia. Obudził mnie dzwonek telefonu. To dzwonił
szwagier.
-
Jak się czujesz? - zapytał.
-
Fatalnie. Która godzina? Dlaczego mnie budzisz o tej porze?
-
Bo widzisz. Dostałem informację, że twoja żona wracając z wczasów,
uderzyła samochodem w kamienną śluzę. Oboje, i żona i córka nie żyją.
Jęknąłem
z rozpaczy ...
Nie będę
opisywał, jak ciężko przeżyłem ten dzień. Żona wracała z wczasów. Ostrożnie minęła wszystkie zakręty, i kiedy była już blisko
domu, zasnęła za kierownicą i uderzyła w Kamienną Śluzę.
Nikt
nie łączył tego wypadku z poprzednimi morderstwami, tym bardziej, że radio
podało informację o ujęciu sprawcy i o tym, że powiesił się tej samej
nocy w celi.
Na dzielnicy odbyły się następne trzy pogrzeby, a potem życie zaczęło powracać
do normy. Szwagrowi powiedziałem, że nie życzę sobie, aby przychodził do mnie
grać w szachy, bo po pierwsze: łączą się z tą grą dla mnie
niemiłe wspomnienia, a po drugie: po tym, co widziałem pamiętnej nocy w komisariacie, nie mogę go już uważać za uczciwego człowieka.
Olbrycht
dalej robił swoje intratne interesy, zatrudniając jakiegoś innego księgowego.
Po Markowskim dziedziczyła żona, ale nie czuła się najlepiej. Musiałem się nią
zaopiekować, za co była mi bardzo wdzięczna pani Jasia. Starałem się
jak mogłem, jednakże zdrowie Teresy coraz bardziej się pogarszało. Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego wyjechaliśmy z Teresą najpierw nad Morze Śródziemne, a potem na Ocean Spokojny, ponieważ lekarz zalecił jej
zmianę klimatu. Na Cyprze Teresa podjęła pieniądze z tajnego konta męża.
Niestety wyprawa do ciepłych krajów niewiele pomogła, i musiałem ją zawieść
z powrotem do Polski, gdzie dożywa swoich dni w jakimś zakładzie zamkniętym.
Dbają tam o nią bardzo troskliwie ze względu na pieniądze, które
odziedziczyła.
Ja zaś, jak ten francuski malarz, którego nazwiska nie pamiętam,
wróciłem na wyspy Pacyfiku i spisałem tą kronikę wydarzeń, którą polecam łaskawej
pamięci czytelników.
Inne moje dzieło o nazwie Efemerydy
znajdziesz naciskając na ten przycisk. Jest to książka o świecie, w którym
czas biegnie do tyłu.
Strona o Gdańsku, w którym toczy się akcja
obydwu książek prowadzi do stron, na których znajdują się felietony na
tematy aktualne.
Zapoznaj się ze stroną Licencje
i skorzystaj z możliwości wysłania poczty do twórcy tej strony
(mailto:wmatlan@else.com.pl).
Wszelkie prawa zastrzeżone, a w szczególności
odtwarzanie, wystawianie, wykonywanie, reprodukcja, recytacja, adaptacja, przeróbka,
aranżacja, przekaz, rozpowszechnianie, publikacja, wprowadzanie do obrotu,
publiczne udostępnianie oraz korzystanie z wszystkich innych pól
praw autorskich i pokrewnych
Zakazuje się usuwania lub zmiany jakichkolwiek informacji
identyfikujących dzieło lub autora oraz informacji o warunkach
eksploatacji dzieła