Jesteś na stronie domowej Waldemara Matlana, na której znajdziesz dzieło
pod tytułem:
Zbrodnia na
torze łuczniczym
Poniżej znajduje się dziesiąty rozdział książki po tytułem:
Kamienna ściana:
Po moim oświadczeniu na twarzy szwagra zagościł niezbyt ciekawy wyraz twarzy.
Jakby intensywnie coś przeżywał. Nie wiedział jak wybrnąć z tej głupawej sytuacji. W końcu powiedział:
-
Miałeś sprawdzić jak nazywa się ten wariant, który graliśmy ostatnio.
-
To był wariant kameleonowy, zwany też wariantem Reshevsky'ego - postanowiłem być bezlitosny dla szwagra - Samuel Reshevsky, urodził się w Warszawie w 1911 roku, w biednej rodzinie żydowskiej. Mając cztery lata nauczył się grać w szachy, a w wieku siedmiu lat znany był jako cudowne dziecko. Dwa
lata później objechał całą Europę: Berlin, Wiedeń, Paryż i Londyn dając
seanse gry w szachy. Zakończył podróż w Stanach Zjednoczonych i tam też osiadł. W 1924 roku poszedł do szkoły, a w 1933 ukończył wydział księgowości
na Uniwersytecie w Chicago. Był wielokrotnym mistrzem USA ...
Ale szwagier nie słuchał. Sięgnął na półkę po plan Gdańska i przypatrywał
mu się uważnie.
-
Słuchaj - przerwał mi - czy wierzysz w nadświadomość, zjawiska
parapsychologiczne, fatum i tym podobne rzeczy?
-
Wierzę. - odparłem.
-
Ale nie wierzysz w Boga?
-
Nie.
-
Jak nazywa się główna firma Olbrychta?
-
Star.
-
A jak nazywa się największa firma Markowskiego?
-
Astra.
-
To znaczy jedno i to samo: gwiazda. Spójrz na plan: jeżeli połączy się
kolejno miejsca zabójstw, to powstanie gwiazda.
Spojrzałem
na niego trochę dziwnie. - Zapewne w większości przypadków, kiedy połączy się miejsca zabójstw powstaje jakaś gwiazda.
-
Ale nie tak regularna. Podaj mi jakiś ołówek i linijkę.
Zrobiłem to,
o co prosił, a on wyrysował
równoboczną
pięcioramienną gwiazdę, zaczynając
od miejsca, w którym stała nieszczęśliwa dla Jolki tarcza łucznicza,
poprzez ławeczkę za klatką orangutanów, wieżę kościoła Świętej
Barbary, miejsce przed klatką z orłami, pod którą znaleźliśmy Danka oraz dom Kurczewskich.
-
Czy to gwiazda satanistów? - zapytałem,
-
Nie, to gwiazda komunistów, jakkolwiek rysowana odwrotnie niż ruch wskazówek
zegara. Podaj cyrkiel, upewnimy się, czy gwiazda jest równoramienna.
Znaleźliśmy
środek gwiazdy, dokładnie w miejscu, w którym znajdowała się
kamienna śluza.
Szwagier wbił w nią cyrkiel i narysował koło, na obwodzie którego jako ramiona gwiazdy zostały oznaczone miejsca zbrodni.
-
Co to oznacza? - Rzekł.
-
To nic nie oznacza. Zbieg okoliczności. A może wytropiliśmy jakiś
architektoniczny zamysł budowniczego, z czasów, kiedy powstawał tu kompleks
kościelny.
-
A może nasz przebieg zdarzeń przenika się z jakimś innym wymiarem zdarzeń.
Powiedziałeś przecież, że wierzysz w takie rzeczy.
-
Wierzę, ale nawet, jeżeli one istnieją, prawdopodobieństwo ich wystąpienia
oscyluje wokół zera, wobec tego można
wypowiedzieć zdanie graniczące z pewnością, że to co mówisz nie jest prawdą.
-
Ale takie coś się wydarzyło. ... Może to oznacza, że paranormalne
możliwości figury
wyczerpały się i nie będzie więcej morderstw - rzekł szwagier – i zamyślił się
znowu.
-
Słuchaj. - Dodał po chwili - Jakie otwarcie graliśmy w dniu, w którym zdarzyło się pierwsze
morderstwo?
-
Obronę sycylijską.
-
Mówiłeś wtedy coś o gwiazdozbiorze smoka.
-
Był to wariant smoczy w obronie sycylijskiej.
-
A tor łuczniczy nazywa się "Smok". ... Co graliśmy następnym
razem?
-
Otwarcie Orangutana.
-
I proboszcz zginął koło klatki orangutana.
Zarówno
u szwagra, jak i u mnie zaczęła się gonitwa myśli.
-
Co graliśmy następnym razem, kiedy Renata spadła z wieży?
-
Otwarcie bez nazwy, a właściwie Woolloomooloo. Zrobiłem pierwszy ruch wieżą
na h4 ... Ale było to po zdarzeniu, być może zrobiłem taki ruch pod wpływem
tego, co się stało.
-
Być może. A kiedy Danek zginął pod klatką z orłami?
-
Debiut Birda. Ty wtedy zaczynałeś. I było to przed partią.
-
Birda, to znaczy ptaka.
-
Bird to nazwisko.
-
A ostatnio, jak powiedziałeś: wariant kameleonowy?
-
Tak. W nieprzyjętym gambicie hetmańskim.
-
Czy ta jaszczurka, która się pałęta u Kurczewskich, to kameleon?
-
Tak. Mat przywiózł go z rejsu na Madagaskar.
-
Może w ten sposób jakaś inna rzeczywistość próbowała nas ostrzec przed następnymi zabójstwami?
-
Stary. Bój się Boga ...
-
Co my teraz gramy? - wycedził szwagier przez zęby i zamarł trzymając cyrkiel
wbity w środek gwiazdy.
Zastanowiłem się. Ostatnim ruchem szwagra było bicie:
22.
f4:e5
ale jego sytuacja była nie do pozazdroszczenia. Przegra na pewno. A co było
przedtem. No tak ...
-
Obronę holenderską. Wariant „stonewall”, czyli kamienna ściana, ze względu
na układ pionów c6-d5-e6-f5-g6.
Szwagier
przewrócił cyrkiel, który trzymał w ręce:
-
Kamienna śluza w środku gwiazdy.
Wybiegliśmy
z domu. Szwagier przywołał gestem ręki samochód, który podjechał
natychmiast z piskiem opon. Szwagier wepchnął mnie na tylne siedzenie i usiadł
obok.
-
Piorunem jedź przed siebie, krzyknął do kierowcy. Zatrzymaj się
koło kamiennej śluzy.
-
O Key. - ruszyliśmy z kopyta. Kamienna ściana była tuż tuż.
Wyskoczyliśmy z samochodu i zaczęliśmy ją lustrować z każdej strony, ale nic podejrzanego nie znaleźliśmy. Odetchnęliśmy z ulgą i spojrzeliśmy na siebie z rozradowanymi gębami zawstydzonych idiotów. Znowu zacząłem się śmiać
w sposób niepohamowany.
-
Z czego się śmiejesz - zapytał szwagier?
-
Przyjrzyj się tej śluzie. Jest metalowa ... - nie mogłem się opanować.
-
Wsiadamy - rzekł szwagier - i wracamy z powrotem.
Samochód policyjny, którego pierwotnym
zadaniem było śledzenie moich poczynań,
gdybym miał zamiar wyjść z domu, powoli ruszył w powrotną drogę.
-
Co się stało szefie? - zapytał jeden z tajniaków.
-
Fałszywy alarm - rzekł szwagier.
Drugi
tajniak, kierowca, wtrącił się do rozmowy: - Szefie, dwa nasze samochody
pojechały w drugą stronę.
-
Zatrzymaj się - powiedział szwagier - i złapał za radiotelefon - Które to były?
-
Alfons i Huj.
-
To kryptonimy - powiedział do mnie szwagier i włączył radiotelefon. -
Alfons, Huj, zgłoście się - ale nikt się nie zgłaszał. - Alfons,
Huj,
odezwijcie się - wrzeszczał szwagier, a do kierowcy krzyknął: - Wracamy. Za nimi, ale szybko.
Ale już nie było trzeba. Zanim nasz samochód wykonał gwałtowny nawrót o sto
osiemdziesiąt stopni, zgłosił się Alfons:
-
Tu Alfons do wszystkich. Złapaliśmy gnoja na gorącym uczynku. Hanes mordował
Olbrychta. Jedziemy na komendę.
-
Skąd, szefie, wiedziałeś, gdzie będzie następne zabójstwo? - zapytał jeden
z tajniaków.
-
Działania operacyjne - odpowiedział szwagier, a do mnie zajarzył: - Pojedziesz z nami. Złożysz
zeznanie z porannych i wieczornych wydarzeń i zakończymy całą sprawę.
-
Dobrze, tylko najpierw podjedźmy do domu, bo nie jestem pewien, czy na pewno zamknąłem drzwi.
Podjechaliśmy
pod mój blok. Szwagier został na dole, a ja poszedłem na górę. Drzwi były
oczywiście zamknięte, ale otworzyłem je. Spojrzałem na szachownicę:
22.
h7-h5 mat
-
Przegrałeś durniu! - powiedziałem głośno i wykręciłem numer Teresy:
-
Już po wszystkim, Kochanie. Jak to dobrze, że taki idiota, jak Hanes nam się trafił. Teraz jadę na komisariat,
a po przesłuchaniu
do ciebie wpadnę.
Inne moje dzieło o nazwie Efemerydy
znajdziesz naciskając na ten przycisk. Jest to książka o świecie, w którym
czas biegnie do tyłu.
Strona o Gdańsku, w którym toczy się akcja
obydwu książek prowadzi do stron, na których znajdują się felietony na
tematy aktualne.
Zapoznaj się ze stroną Licencje
i skorzystaj z możliwości wysłania poczty do twórcy tej strony
(mailto:wmatlan@else.com.pl).
Wszelkie prawa zastrzeżone, a w szczególności
odtwarzanie, wystawianie, wykonywanie, reprodukcja, recytacja, adaptacja, przeróbka,
aranżacja, przekaz, rozpowszechnianie, publikacja, wprowadzanie do obrotu,
publiczne udostępnianie oraz korzystanie z wszystkich innych pól
praw autorskich i pokrewnych
Zakazuje się usuwania lub zmiany jakichkolwiek informacji
identyfikujących dzieło lub autora oraz informacji o warunkach
eksploatacji dzieła