Jesteś na stronie domowej Waldemara Matlana, na której znajdziesz dzieło pod tytułem:
Zbrodnia
na torze łuczniczym
Poniżej znajduje się szósty rozdział książki po tytułem:
Debiut Birda:
Następnego
dnia szwagier przyszedł do mnie na następną partię szachów. Nigdy jeszcze
nie rozegraliśmy tak wielu partii w tak krótkim
okresie czasu. Tym razem szwagier zaczął partię od:
1.
f2-f4
na co odpowiedziałem szybko:
1.
d7-d5
-
Co to za otwarcie? - zapytał szwagier.
-
Debiut Birda. Był taki szachista, który nazywał się Bird.
-
A co graliśmy ostatnio. W dniu śmierci Renaty.
-
Ten debiut, rozpoczynający się od ruchu wieży, jest tak nietypowy, że właściwie
nie jest sklasyfikowany. Kiedyś spotkałem nazwę: otwarcie Woolloomooloo, ale nie sądzę, żeby się ona przyjęła.
-
Hmmm... - szwagier zamruczał - Wiesz co, przesłuchałem wszystkich trzech księży,
przesłuchałem Olbrychta, Nowakowskiego, Kurczewskich (chociaż nie było to łatwe),
przeprowadziłem wizję lokalną w zoo, na torach łuczniczych i w kościele.
Poszedłem na wieżę kościelną, zbiegłem tajnym przejściem, które tajne
jest tylko z nazwy, bo prowadzi do zakrystii i księża zawsze nim chodzą po wino mszalne. Jedyne co można zrobić, to zakapować
ich do prokuratora za pędzenie alkoholu. O ile
da się na siłę połączyć drugie i trzecie
morderstwo i przypisać je księdzu Dankowi, o tyle zabójstwo Jolki tu nie pasuje.
-
Ja cię rozumiem. A jeśli założyć, że Jolka była niewygodnym świadkiem?
-
Niewygodnym świadkiem czego?
-
Niewygodnym świadkiem romansu Danka i Renaty.
-
A był taki romans?
-
Nie wiem. Moje rozważania są równie hipotetyczne jak twoje.
-
A mógł być?
-
Czemu nie. Wyobraź sobie księdza w sile wieku. Ile może być księży na tyle
silnych, aby oprzeć się działaniu pożądania seksualnego? Jeden na stu? ...
No dobra, jeśli powiem dwóch na stu, to będzie opinia bardzo pochlebna dla księży. A co robi pozostałe dziewięćdziesiąt osiem księży na sto?
Zaspokaja się w różny sposób. Ci, którzy żyją z kobietami są najbardziej normalni. Danek
na pewno był normalnym chłopakiem, który interesował się dziewczętami.
Zastanów się ile krzywdy wyrządza całej wspólnocie wiernych bzdurna zasada
celibatu księży.
-
Czy ty nie za daleko posuwasz się w rozważaniach. Przecież nie chodzisz do kościoła. Nie należysz do wspólnoty wiernych, więc nie powinieneś
wypowiadać się na temat wewnętrznej organizacji kościoła.
-
Nie masz racji. Zgodnie z prawem kanonicznym, osoba ochrzczona pozostaje członkiem
wspólnoty wiernych i podlega jej prawom do końca życia, bez względu na to
czy sobie tego życzy, czy nie. A jeżeli tak, to ma prawo wypowiadać się na temat spraw wspólnoty, której jest członkiem.
-
Niech będzie. Jeżeli Danek jest normalnym facetem, to czy nie mogło być tak,
że miewał stosunki z Jolką i Renatą?
-
To jest możliwe. Jednakże zwróć uwagę na to, co powiedziałem. Danek jest
normalnym facetem. On nie mordowałby swoich kochanek. Po co mordować kobietę
czterdziestoletnią, którą kochało się kilkanaście lat temu, i do której
powróciło się po kilkunastu latach.
-
Może wobec tego zamordował ją Olbrycht z zazdrości.
-
Olbrycht nie zapraszałby w tym celu swojej żony na wierzchołek wieży kościelnej.
-
Spróbujmy wobec tego zastanowić się nad wątkiem przestępstwa gospodarczego. Olbrycht
zamordował Jolkę, żeby ukryć swoje lewe
interesy, żonę z powodu romansu z Dankiem, a Plastonia jako niewygodnego świadka.
-
Z tego wniosek, że następny będzie Danek.
-
Kiedy skończymy tą partię, pójdziemy do Danka i zalecimy mu wzmożoną ostrożność.
-
Wracając do wątku przestępstwa gospodarczego. Zauważyłeś, że oni wszyscy
mają na szyjach ciężkie, złote łańcuchy?
-
Tak. Taki łańcuch jest wart z pięć tysięcy złotych.
-
A wiesz co te łańcuchy oznaczają?
-
Nie mam pojęcia.
-
Po tym poznają się członkowie mafii wywodzącej się z kręgów byłych cinkciarzy,
przemytników i sutenerów.
-
Ale przecież Olbrycht to stary aparatczyk partyjny, a Markowski to internowany
działacz solidarnościowy. Nie mogą na siebie patrzeć i nie są
w stanie wypowiedzieć do siebie zdania, które nie zawiera
wzajemnych zniewag.
-
Cóż to przeszkadza przy wspólnym prowadzeniu interesów? Komuchy i solidaruchy są powiązani ze sobą delikatną siatką lewych interesów. Ich nieruchomości są wykupywane za bezcen z tego samego źródła, kredyty i zabezpieczenia
bankowe pochodzą z tych samych instytucji finansowych,
wszystko mają wspólne. Korzystają z porad tych samych doradców. Innymi słowy mówiąc:
kurwa kurwie łba nie urwie.
-
A wy jako władza, nie możecie zrobić z nimi porządku?
-
My jako władza to jeszcze jeden element tego złodziejskiego układu.
Prokuratorzy i sędziowie występują w roli ich doradców. Szefowie policji są
"ozdobą" ich salonów.
To jeszcze nie wszystko. Lion Club i Rotary Club, to organizacje przez nich założone.
Oni tam popierają się nawzajem we wszystkich działaniach, także w swoich złodziejstwach. Idź złoto do złota.
Czwarta władza: dziennikarze, znasz ich doskonale. Można kupić tych gołodupców
za byle ochłap. Każdego uczciwego człowieka otoczą breją gnoju, o złodzieju
nie napiszą, że złodziej, bo się boją. Nie ... Absolutnie nie utożsamiaj
mnie z władzą. Ja jestem tylko oficerem operacyjnym i niczym ponadto. Ja
nawet nie będę dążył do sprawdzenia, czy mają w porządku księgi rachunkowe. Na pewno
mają. Ich prowadzenie nadzoruje Hanes, który mawia, że organy skarbowe składają się ze złodziei,
leni i głupków, złodzieja można kupić, leniowi można wmówić
wszystko co się chce, a głupkiem w ogóle nie ma co się przejmować.
Szwagier
zaniemówił zmęczony i pochylił się nad szachownicą - Wiesz co - powiedział
- a może morderstwa luźno się ze sobą łączą, lub nie łączą się wcale,
może każde jest dziełem innej osoby.
-
Może. Albo dokonano ich przy pomocy wynajętych morderców. Wiesz co. Kończmy tą partię,
bo robi się późno.
-
Dobra - powiedział szwagier - zrobił ruch:
26.
Hd2-d4
i zaproponował remis.
-
Zgoda - odrzekłem - Bird był z zawodu finansistą, szachami zajmował się
tylko amatorsko. Napisał wiele książek zarówno o finansach jak i o szachach.
-
Pójdziesz ze mną do Danka?
-
Pójdę.
Kiedy
wyszliśmy z domu, na dworze robiła się szarówka. Nie wiem dlaczego, przed oczyma
wyobraźni przemaszerowały mi wizerunki dziewcząt, które znałem w młodości. Ich uśmiechy,
przytulane pocałunki w takt pościelówy. Przez głowę przeleciała mi myśl,
że Renatę można było zabić z powodu zadawnionej nienawiści, ponieważ należała do dziewcząt, które
kolekcjonowały zakochanych chłopaków, tracąc nimi zainteresowanie, nazajutrz po ich zdobyciu.
Danka
nie było w zakrystii, ani w domu kościelnym. Wyszedł gdzieś parę minut
temu. Gdyby poszedł w kierunku miasta, raczej spotkalibyśmy go po drodze.
Zachodziło podejrzenie, że udał się w kierunku zoo.
-
Zobaczmy, czy go nie ma na ławeczce koło wybiegu orangutanów - zaproponował szwagier – i poszliśmy w tamtym kierunku,
przeszliśmy przez bramkę, zamkniętą na nie zamkniętą kłódkę, przedarliśmy się przez ciemniejący gąszcz krzaków. Na ławeczce nikogo nie było, nie było
też śladu niczyjej obecności.
-
Zobaczmy w takim razie na torze łuczniczym - powiedział szwagier - i wróciliśmy
przez bramkę, a potem, wzdłuż rzeczki do śluzy. Brama od torów łuczniczych
SMOK była zamknięta, w baraku nie paliło się światło. Mimo to przeszliśmy
przez płot i obeszliśmy cały teren starając się zaglądnąć do wnętrza
baraku.
-
Pójdźmy w kierunku wejścia do zoo - powiedział szwagier - i udaliśmy się
do bramy, ale i tam nikogo nie było.
-
Pewnie wrócił już do kościoła, albo zniknął po drodze u jakiejś baby, i dlatego go nie spotkaliśmy.
-
Czekaj - powiedziałem - przejdźmy się jeszcze do klatki z orłami.
Było
już prawie ciemno, kiedy pojawiliśmy się przed klatką. Im bliżej do niej podchodziliśmy, tym bardziej widoczny
stawał się leżący przed klatką ludzki kształt. Przyspieszyliśmy kroku. Mieliśmy już prawie pewność.
Na ziemi leżał Danek, głowę miał zwróconą w kierunku klatki; orzeł
bielik, taki sam, jak ten w godle Polski, wysuniętym przez szczeble klatki
dziobem, wydziobywał mu poprzez oczodół mózg. Danek miał głowę
roztrzaskaną o pręty klatki, na ziemi walały się prezerwatywy, które
powypadały mu z kieszeni sutanny.
Inne moje dzieło o nazwie Efemerydy znajdziesz
naciskając na ten przycisk. Jest to książka o świecie, w którym czas
biegnie do tyłu.
Strona o Gdańsku, w którym toczy się akcja obydwu książek
prowadzi do stron, na których znajdują się felietony na tematy aktualne.
Zapoznaj się
ze stroną Licencje i skorzystaj z możliwości wysłania poczty do twórcy
tej strony (mailto:wmatlan@else.com.pl).
Wszelkie prawa zastrzeżone, a w szczególności odtwarzanie,
wystawianie, wykonywanie, reprodukcja, recytacja, adaptacja, przeróbka, aranżacja,
przekaz, rozpowszechnianie, publikacja, wprowadzanie do obrotu, publiczne udostępnianie
oraz korzystanie z wszystkich innych pól praw autorskich i pokrewnych
Zakazuje się usuwania lub zmiany jakichkolwiek informacji identyfikujących
dzieło lub autora oraz informacji o warunkach eksploatacji dzieła