Jesteś na stronie domowej Waldemara Matlana, na której znajdziesz dzieło
pod tytułem:
Zbrodnia na
torze łuczniczym
Poniżej znajduje się dziewiąty rozdział książki po tytułem:
Gwiazda:
Szwagier
przyszedł punktualnie o szóstej; był podekscytowany. Wykonał ruch:
1.
d2-d4
na co ja odpowiedziałem:
1.
f7-f5
i powiedział:
-
Brakuje mi tylko kilku elementów do tej układanki. Powiedz, co robiłeś,
kiedy wyszedłeś z Teresą z pokoiku na górze.
-
Poszedłem na agrest do ogródka.
-
Kogo widziałeś po drodze.
-
Mat grzebał w komórce.
-
A dokąd poszła Teresa?
-
Nie wiem. Po prostu wyszła z domu. Myślę, że może poszła do sklepu, albo do jakiejś koleżanki.
-
Nigdy byś nie zgadł, dokąd poszła.
-
Do kościoła. - próbowałem jednak zgadnąć.
-
Nie. ... Na ławeczkę obok klatki z orangutanami. - Szwagier nie krył
zadowolenia.
Po krótkiej chwili szwagier zaczął rozmowę na nowo:
-
Wobec powyższego nikt z was nie ma alibi. Kurczewska spała w pokoju na górze
i nic nie słyszała, Kurczewski chrobotał w szopie i też nic nie słyszał.
To jest ciekawe zachowanie w dzień po pogrzebie córki robić porządki w szopce.
-
Wydaje mi się to raczej normalne. Potrzebował chwili samotności i odprężenia.
-
No tak. ... Teresa urządzała sobie chwile wspominek na ławce w zoo i oczywiście
nikt jej nie widział. Olbrycht i Hanes mknęli swoimi samochodami, ale w różnych
kierunkach i nikt ich nie widział. A ty napychałeś buzię agrestem i nic nie widziałeś. To też ciekawe zachowanie.
-
Może wszedł ktoś z zewnątrz.
-
Może wszedł ktoś z zewnątrz, ale, oczywiście, nikt go nie widział. Pozostaje
jeszcze pytanie, w jakim celu.
-
A może mordercą jest jakiś szaleniec. Nawiedzony idiota, który morduje
przypadkowe osoby z jakichś irracjonalnych przyczyn. To się czasami zdarza.
Tacy mordercy posługują się swoją własną logiką, niezrozumiałą dla osób
postronnych.
-
Jaką logiką?
-
Nie wiem. To ty jesteś od tego, żeby znaleźć zabójcę. Czytałem nawet taką
książkę, w której bohater dokonywał morderstw bez motywacji.
-
Niestety. Dom Kurczewskich był przez cały czas pod obserwacją. Nikt poza
wspomnianymi osobami nie wchodził i nie wychodził z domu. Morderstwa musiała
dokonać osoba z tego grona.
-
Jeżeli tak, to możesz wykluczyć niektórych podejrzanych. Musisz wiedzieć,
czy mat był przez cały czas w komórce.
-
Mów dalej.
-
Możesz wykluczyć Teresę, ponieważ wyszła z domu, kiedy szwagrowie kłócili się między sobą w pokoju, a księgowy przysłuchiwał się
tym kłótniom.
-
Nie mogę. Obserwacja była z zewnątrz, a nie z góry. Wiadomo, kto
i kiedy
wchodził i wychodził przez główne drzwi i furtkę w płocie, ale nie wiadomo, w jaki sposób wszyscy przemieszczali się w domu i gospodarstwie.
-
Wobec tego, mogło być tak, że morderca wszedł od strony strumyka, albo przez płot z sąsiedniego gospodarstwa.
-
Żadna z osób mieszkających na sąsiednich
posesjach nie spostrzegła osoby wchodzącej na teren nieruchomości
Kurczewskich, chociaż wszyscy mają w obejściu psy. Mat
Kurczewski nic nie zauważył, chociaż drzwi od szopy były
przez cały czas otwarte. Ty zrywałeś agrest, który rośnie przy strumyku,
i też niczego nie zauważyłeś. Nikt nie pamięta, aby pies
Kurczewskich szczekał. Wiedząc to wszystko oszacuj poziom prawdopodobieństwa
zdarzenia: ktoś wszedł na teren posesji Kurczewskich niepostrzeżenie.
-
Prawie żadne. Chyba, że wszedłby ktoś z domowników.
-
No widzisz. Gdyby morderstwa dokonał ktoś z zewnątrz, to musiałby
potem wyjść z domu niepostrzeżenie. Prawdopodobieństwo wejścia i wyjścia
kogoś takiego z posesji równa się dwa razy prawie niemożliwe.
-
Chwileczkę, Olbrycht wykupił przecież dom obok posesji Kurczewskich.
Morderca mógł wejść od tamtej strony.
-
To jest możliwe. Ale pies nie wpuściłby obcego. Chyba rozumiesz, że wobec
tego, ktoś z was zabił Markowskiego.
-
Kto ostatni widział go żywego.
-
Hanes, a ty pierwszy widziałeś go martwego. ... Słuchaj, dlaczego nie pojechałeś
z rodziną na wczasy?
-
Nie muszę ci się tłumaczyć z mojego prywatnego życia.
-
Chyba jutro w komendzie będziesz musiał się tłumaczyć. Wygląda ono dosyć
podejrzanie.
-
Martw się o swoje życie prywatne.
-
Fakty świadczą przeciwko tobie. Pałętasz się po całej dzielnicy, a gdzie się pojawisz,
tam zdarza się zabójstwo. Przyjrzymy się bliżej twojej znajomości
tajnych przejść i furtek zamkniętych na niby. Pięć morderstw w przeciągu
dwóch tygodni.
-
Ja miałbym być mordercą? Gdybyś mnie znał nie gadałbyś bzdur. Dla ciebie każdy
może być przestępcą. Doskonale pamiętam jak matka posłała cię do ZOMO, żebyś
nie musiał służyć w wojsku. Nie przewidziała, że wybuchnie sierpień
osiemdziesiątego roku.
Nie pamiętasz już, jak tłukłeś robotników pałą po plecach. A może
zapomniałeś jak pacyfikowałeś Szkołę Pożarniczą w Łodzi. A może ci
przypomnieć jak strzelałeś do więźniów w Kamieńcu. Ile ich zabiłeś. ...
A kto pacyfikował stocznię w grudniu 1981 r., kiedy na bramach pozostało
tylko trzystu demonstrantów. Nie ty? Nie pamiętasz jak nabijałeś się wtedy
z przywódców tego ostatniego uczciwego strajku. ... Taka
pinda jak ty mogła dopuścić się pięciu zabójstw. ...
-
Wystarczy. Zobaczymy, co jutro będziesz miał do powiedzenia.
- Jak mogłeś dojść do tak głupawego wniosku. Przecież
razem z tobą znalazłem zabitego Danka.
-
Mogłeś wynająć mordercę, albo masz wspólnika.
Jeżeli
wspólnika - pomyślałem - to pewnie ma na myśli Teresę i zacząłem się śmiać.
-
Nie ma się z czego śmiać. - Powiedział szwagier.
-
No jest. Zawracasz sobie głowę banialukami, a może w tej
chwili ktoś inny dokonuje
następnego morderstwa.
-
Nie obawiaj się. Wszyscy mają ochronę. Twoja rodzina też.
-
Ty jesteś pierdolnięty. - powiedziałem.
-
Widzisz. - powiedział szwagier - Markowskiego mógł zabić tylko ktoś z was. To się nazywa zagadka zamkniętego pokoju. Nikt nie mógł przejść przez ściany, ani sfrunąć przez komin.
Zrozumiałem,
co szwagier miał na myśli.
- Przez ściany nikt nie mógł przejść, ale może
mógł przejść w ścianie. - Powiedziałem - Te domy były budowane w taki sposób, aby zamaskować ich większy metraż. Stąd wzięły się
werandy, tarasy, balkony,
ostre spadki dachów i podwójne ściany. Przypomnij sobie jak wygląda duży
pokój na parterze. W ścianach wbudowane są regały na książki. Oczywiście
nie cała ściana jest regałem. Reszta to zamaskowane schowki. Na przykład
pomiędzy drzwiami na werandę a regałem, pod którym stoi stół. W tym
miejscu, w którym znalazłem Maćka. Fotel był odsunięty od ściany, która
jest takim schowkiem. Coś więcej ci powiem, ten schowek prowadzi prościutko
do góry do pokoju, w którym rozmawiałem z Teresą. Kiedy byliśmy młodzi,
otwieraliśmy drzwiczki u góry w pokoiku i słuchaliśmy co mówiono na dole.
Niewykluczone, że tamtędy z góry zsunął się zabójca. Powinieneś przebadać
te schowki i sprawdzić, czy nie ma podobnego przejścia między dwoma bliźniakami.
I zacząłem się śmiać.
Inne moje dzieło o nazwie Efemerydy
znajdziesz naciskając na ten przycisk. Jest to książka o świecie, w którym
czas biegnie do tyłu.
Strona o Gdańsku, w którym toczy się akcja
obydwu książek prowadzi do stron, na których znajdują się felietony na
tematy aktualne.
Zapoznaj się ze stroną Licencje
i skorzystaj z możliwości wysłania poczty do twórcy tej strony
(mailto:wmatlan@else.com.pl).
Wszelkie prawa zastrzeżone, a w szczególności
odtwarzanie, wystawianie, wykonywanie, reprodukcja, recytacja, adaptacja, przeróbka,
aranżacja, przekaz, rozpowszechnianie, publikacja, wprowadzanie do obrotu,
publiczne udostępnianie oraz korzystanie z wszystkich innych pól
praw autorskich i pokrewnych
Zakazuje się usuwania lub zmiany jakichkolwiek informacji
identyfikujących dzieło lub autora oraz informacji o warunkach
eksploatacji dzieła